হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন | Class 9 Assamese Chapter 13 | Class 9 Assamese Lesson 13 | W9Z4M2

Assamese: Class 9 ৰ অসমীয়াৰ সকলো অধ্যায় পাবলৈ ইয়াত ক্লিক কৰক।

প্ৰশ্নাৱলী

 ১। চমুকৈ উত্তৰ দিয়া

(ক) মাধৱ কন্দলী কোন আছিল?

উত্তৰ: মাধৱ কন্দলী প্ৰাক্-শংকৰী যুগৰ এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ কবি আছিল।

(খ) মাধৱ কন্দলীয়ে কোনখন মহাকাব্য অনুবাদ কৰিছিল?

উত্তৰ: মাধৱ কন্দলীয়ে বাল্মীকি ৰচিত সংস্কৃত ‘ৰামায়ণ‘ মহাকাব্যখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল।

(গ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত কেইটা কাণ্ড পোৱা যায়?

উত্তৰ: মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত বৰ্তমান পাঁচটা কাণ্ড পোৱা যায় (আদি আৰু উত্তৰাকাণ্ডৰ বাহিৰে)।

(ঘ) মাধৱ কন্দলীক শংকৰদেৱে কি কবি বুলি অভিহিত কৰিছিল?

উত্তৰ: মাধৱ কন্দলীক মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে ‘অপ্ৰমাদী কবি‘ বুলি অভিহিত কৰিছিল।

(ঙ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত বৰ্তমানে সন্নিবিষ্ট কোনটো কাণ্ড শংকৰদেৱে ৰচনা কৰে?

উত্তৰ: মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত বৰ্তমানে সন্নিবিষ্ট ‘উত্তৰাকাণ্ড‘ শংকৰদেৱে ৰচনা কৰিছিল।

(চ) ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশ কোনটো কাণ্ডৰ পৰা লোৱা হৈছে?

উত্তৰ: ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশটো ৰামায়ণৰ ‘সুন্দৰাকাণ্ড‘ৰ পৰা লোৱা হৈছে।

২। মাধৱ কন্দলীৰ বাহিৰে শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ কবিকেইজনাৰ নাম উল্লেখ কৰা

উত্তৰ: হেমসৰস্বতী, হৰিবৰ বিপ্ৰ, কবিৰত্ন সৰস্বতী আৰু ৰুদ্ৰ কন্দলী।

৩। মাধৱ কন্দলীয়ে কোন ৰজাৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল? তেওঁ ক’ৰ ৰজা আছিল?

উত্তৰ: তেওঁ বৰাহী ৰজা মহামাণিক্যৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল।  ৰজাজন পুৰণি অসমৰ পূব-মধ্যাঞ্চলৰ আছিল।

৪। তলত দিয়াবোৰৰ টোকা লিখা

◉ হনুমন্ত

উত্তৰ: বায়ু দেৱতা আৰু অঞ্জনাৰ পুত্ৰ হনুমন্ত আছিল শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ পৰম ভক্ত। তেওঁ অপাৰ শক্তি আৰু বুদ্ধিৰ অধিকাৰী আছিল। সীতাক বিচাৰি তেওঁ সাগৰ পাৰ হৈ লংকাত প্ৰৱেশ কৰিছিল।

◉ সুগ্ৰীৱ

উত্তৰ: কিষ্কিন্ধ্যাৰ বানৰ ৰজা বালীৰ ভাতৃ আৰু ৰামচন্দ্ৰৰ মিত্ৰ। তেওঁ বানৰ সেনাক নেতৃত্ব দি সীতা উদ্ধাৰত ৰামক সহায় কৰিছিল।

◉ নীল

উত্তৰ: এজন শক্তিশালী বানৰ বীৰ তথা বানৰ সেনাৰ সেনাপতি। সাগৰত সেতু বন্ধা কাৰ্যত তেওঁ বিশেষ ভূমিকা লৈছিল।

◉ অম্ৰাৱতী

উত্তৰ: দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ অতি সুন্দৰ ৰাজধানী। ই বিশ্বকৰ্মাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত আৰু ইয়াৰ সৌন্দৰ্য অতুলনীয়।

◉ কাশ্যপ নন্দন

উত্তৰ: সূৰ্য দেৱতাক কাশ্যপ নন্দন বুলি কোৱা হয়। তেওঁ কাশ্যপ ঋষি আৰু অদিতিৰ পুত্ৰ। তেওঁক ত্ৰৈলোক্যৰ প্ৰদীপ বুলিও জনা যায়।

◉ বিশ্বকৰ্মা

উত্তৰ: দেৱতাসকলৰ প্ৰধান শিল্পী বা খনিকৰ। তেওঁ অম্ৰাৱতী আৰু লংকাৰ দৰে মহান নগৰীবোৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

৫। লংকা নগৰীৰ কাষৰ বন-বননিত হনুমন্তই কি কি ফল-ফুলৰ গছ দেখিবলৈ পাইছিল?

উত্তৰ: হনুমন্তই তাত বিভিন্ন ফল-ফুলৰ গছ দেখিছিল । যেনে ফলৰ ভিতৰত আম, জাম, তেতেলী, নাৰিকল, তামোল আদি আৰু ফুলৰ ভিতৰত সেৱতী, মালতী আৰু পাৰিজাত প্রধান।

৬। হনুমন্তই কি ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল? তেওঁ সেই ৰূপ ধৰাৰ কাৰণ কি আছিল?

উত্তৰ: হনুমন্তই ‘বিৰাল’ অৰ্থাৎ এটা মেকুৰীৰ সমান ক্ষুদ্ৰ ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ইয়াৰ কাৰণ আছিল লংকাৰ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা। তেওঁ ভাবিছিল যে যদি তেওঁ নিজৰ বিশাল শৰীৰেৰে নগৰত সোমায়, তেন্তে ৰাক্ষসসকলে তেওঁক চিনি পাব আৰু ধৰি লৈ বান্ধিব। শত্ৰুৰ চকুৰ পৰা বাচি থাকিবলৈকে তেওঁ নিজৰ শৰীৰটো সংকুচিত কৰি লৈছিল।

৭। হনুমন্তই গধূলি সময়ত দেখা লংকা নগৰীৰ এটি বৰ্ণনা দিয়া

উত্তৰ: গধূলি বেলাত হনুমন্তই দেখা লংকা নগৰীখন আছিল অতি অপূৰ্ব আৰু মায়াবী। বিশ্বকৰ্মাই নিৰ্মাণ কৰা এই নগৰীখন সোণৰ ওখ গড়েৰে আবৃত আছিল। মাজে মাজে মণি-মুকুতা আৰু ৰত্নবোৰ জিলিকি আছিল। নগৰীখনৰ চাৰিওফালে সাগৰে মুকুতাৰ দৰে পোহৰ বিলাই আছিল। ঠায়ে ঠায়ে শত্ৰুক বাধা দিবলৈ নানা যন্ত্ৰ-পাতি সজাই থোৱা আছিল, যাৰ বাবে নগৰখন দেৱ-অসুৰ সকলোৰে বাবে দুৰ্গম যেন লাগিছিল।

৮। সুৰক্ষিত লংকা নগৰী দেখি হনুমন্তৰ মনলৈ কেনে ধৰণৰ চিন্তা আহিছিল?

উত্তৰ: লংকাৰ অভেদ্য দুৰ্গ আৰু সুৰক্ষা ব্যৱস্থা দেখি হনুমন্ত চিন্তিত হৈ পৰিছিল। তেওঁ ভাবিছিল যে তেওঁ, অঙ্গদ, সুগ্ৰীৱ আৰু নীল— এই চাৰিজনেহে হয়তো সাগৰ পাৰ হৈ ইয়ালৈ আহিব পাৰিব। কিন্তু আন বানৰ সৈন্যবোৰে কেনেকৈ এই বিশাল সাগৰ পাৰ হ’ব? আনকি শ্ৰীৰামচন্দ্ৰই আহিও এই দুৰ্গম লঙ্কাত কি কৰিব পাৰিব, সেই লৈও তেওঁৰ মনত সন্দেহ আৰু চিন্তাৰ উদয় হৈছিল।

৯। সুবেল শৃংগত বহি হনুমন্তই কি ভাবিছিল?

উত্তৰ: সুবেল শৃংগত বহি হনুমন্তই নিজৰ শক্তিৰে কথা ভাবিছিল। তেওঁ ভাবিছিল যে এতিয়ালৈকে কোনো বাধা নোপোৱাকৈ তেওঁ সুস্থ শৰীৰেৰে সাগৰ তৰি আহিব পাৰিলে। যিজন বীৰে ইমান ডাঙৰ সাগৰ পাৰ হোৱাৰ সাহস কৰিলে, তেওঁৰ বাবে বাকীখিনি কাম কোনো কঠিন নহয়। লগতে তেওঁ দিনৰ পোহৰতে লংকাৰ গড় আৰু নগৰীখন ভালদৰে পৰীক্ষা কৰি লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।

১০। ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশৰ মূল কথাখিনি তোমাৰ নিজৰ কথাৰে লিখা

উত্তৰ: ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশত হনুমানে সীতাৰ সন্ধানত সাগৰ পাৰ হৈ লঙ্কাত উপস্থিত হোৱাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সাগৰ পাৰ হৈ তেওঁ ত্ৰিকূট পৰ্বতৰ সুবেল শৃংগত জিৰণি লয় আৰু সূৰ্য দেৱতাক প্ৰাৰ্থনা কৰে যাতে দিনৰ পোহৰত তেওঁ লংকাখন চাব পাৰে। লংকাৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য অতি মনোৰম আছিল, যি বিবিধ ফল-ফুল আৰু পশু-পক্ষীৰে ভৰা আছিল। কিন্তু লংকাৰ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা দেখি হনুমন্ত আচৰিত হৈছিল। তেওঁ নিজৰ শৰীৰটো মেকুৰীৰ দৰে সৰু কৰি নগৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল। নগৰখন সোণৰ গড়েৰে বেষ্টিত আছিল আৰু ইয়াত যন্ত্ৰ-পাতিৰ শক্তিশালী সুৰক্ষা আছিল। এইবোৰ দেখি হনুমন্তই ৰামচন্দ্ৰ আৰু বানৰ সেনাৰ সফলতাৰ বিষয়ে ক্ষন্তেকৰ বাবে চিন্তা কৰিছিল যদিও শেষত শ্ৰীৰামৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখি আগুৱাই গৈছিল।

১১। তলৰ শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰূপ লিখা:
 উত্তৰ:
পুৰণি ৰূপআধুনিক ৰূপ
কণ্টকিকাঁইটীয়া
ছাতিয়ালছতিয়না গছ
তহিতেতাতে / তাত
দেখিলন্তদেখিলে
১২। সমার্থক শব্দ লিখা :
 উত্তৰ:
শব্দসমার্থক শব্দ
গগনআকাশ
বিৰালমেকুৰী
গড়দুৰ্গ
সমুদ্ৰসাগৰ
পৱনবতাহ